atomoxetine bij kinderen

Atomoxetine regelt in de hersenen de hoeveelheid noradrenaline. Noradrenaline is een stofje dat het lichaam zelf maakt. Het geeft energie en uw hart gaat bijvoorbeeld sneller kloppen. Noradrenaline speelt ook een rol bij het vasthouden van de aandacht.

Artsen schrijven atomoxetine voor bij kinderen met ADHD.

Atomoxetine is officieel geregistreerd bij kinderen vanaf 6 jaar. Registratie betekent dat de fabrikant atomoxetine bij kinderen uitgebreid heeft onderzocht. Uit het onderzoek van de fabrikant blijkt dat het bij kinderen werkt en veilig is. De overheid heeft goedgekeurd dat het medicijn te krijgen is. En dat kinderen het mogen gebruiken.

Atomoxetine mag alleen worden voorgeschreven door of na overleg met een specialist in de kinder-en jeugdpsychiatrie.

Hoe atomoxetine werkt bij ADHD is niet precies bekend. Het zorgt dat een stof in de hersenen, noradrenaline, sterker werkt. Deze stof speelt waarschijnlijk een rol bij het kunnen vasthouden van de aandacht en concentratie.

Atomoxetine is maar een hulpmiddel, de aandachtsstoornis verdwijnt er niet door. Tijdens het gebruik zullen veel van de verschijnselen wel minder extreem zijn. Daardoor werkt de gedragstherapie beter.

De werking bij kinderen is merkbaar na ongeveer 1 week. Na ongeveer 8 weken is de werking maximaal.

Kijk voor de juiste dosering op het etiket van de apotheek.

Hoe?

Laat uw kind de capsules heel innemen met een half glas water of andere drank, zoals melk, limonade of vruchtensap. Bij misselijkheid mag uw kind dit medicijn ook innemen met wat zacht voedsel zoals een lepel appelmoes, jam of vruchtenyoghurt.

• Heeft uw kind moeite met het heel doorslikken van een capsule? Bekijk dan het instructiefilmpje 'Slikken van medicijnen'. Hierin kunt u zien hoe uw kind de capsule het beste kan innemen.

Wanneer?

Meestal raadt de arts uw kind aan om de dagdosering in 1 keer 's ochtends in te nemen. Mocht het medicijn niet de hele dag werken of heeft uw kind te veel bijwerkingen? Dan kan uw kind de dagdosis ook in 2 keer innemen: een deel 's ochtends en een deel aan het eind van de middag of begin van de avond.

Hoe lang?

Na een paar weken kunnen u en de arts meestal beoordelen of de behandeling werkt. Om dat te beoordelen, is het verstandig ook zelf bij te houden wat het effect van de behandeling is. Bijvoorbeeld door het gedrag van het kind elke dag een cijfer te gven.

Gemiddeld gebruiken kinderen dit medicijn een paar jaar. Ergens tussen hun zesde levensjaar en het begin van de puberteit. Maar de ADHD kan ook na de puberteit blijven bestaan. Dan is langer gebruik van atomoxetine nodig.

Behalve het gewenste effect kan dit medicijn bijwerkingen geven. De meeste bijwerkingen die bekend zijn, zijn gemeld bij volwassenen. Over bijwerkingen bij kinderen is minder bekend dan bij volwassenen. Waarschijnlijk kunnen de bijwerkingen die bij volwassenen gemeld zijn, ook voorkomen bij kinderen. Zie voor deze bijwerkingen en hoe vaak deze voorkomen de informatie over atomoxetine bij kinderen bij volwassenen.

Soms (bij 10 tot 30 op de 100 mensen)

• Hoofdpijn

• Suf en slaperig zijn

  Hierdoor kan uw kind minder goed reageren, concentreren en coördineren. Dit is vooral lastig bij activiteiten waarbij het kind moet opletten, zoals fietsen, spelen, leren of op school.

  Heeft uw kind hier veel last van? Bespreek dit dan met de arts.

• Klachten van de maag en darmen, zoals buikpijn, minder eetlust, misselijk zijn en overgeven. Zelden verstopping en zuurbranden optreden. 

  • Wordt uw kind misselijk? Dan kan hij/zij proberen dit medicijn bij het eten in te nemen. Dan is de kans op misselijk worden kleiner.
  • Raadpleeg uw arts als uw kind niet genoeg eet.
  • Heeft uw kind veel last van klachten van de maag en darmen? Overleg dan met de arts.

• Hogere bloeddruk en hartkloppingen

  De arts zal voordat de behandeling begint de hartslag en bloeddruk van uw kind controleren. En ook regelmatig tijdens de behandeling (ten minste elk half jaar).

Zelden (bij 1 tot 10 op de 100 mensen)

• Duizelig worden

• Psychische klachten, zoals depressie, onrustig voelen, irritatie, stemmingswisselingen en angst.
  Zeer zelden kan agressie, vijandigheid en waandenkbeelden, hallucinaties ontstaan of uw kind kan ernstig in de war zijn (psychosen). Ook kunnen zeer zelden gedachten aan zelfmoord ontstaan. Merkt u dit? Neem dan direct contact op met de arts.

  Kinderen die hier eerder last van hebben gehad, moeten bij gebruik van dit medicijn extra in de gaten worden gehouden. Of kinderen die eerder gedachten aan zelfmoord hebben gehad of een zelfmoordpoging hebben gedaan, moeten bij gebruik van dit medicijn extra in de gaten worden gehouden. Sommige kinderen worden extra prikkelbaar en zijn snel uit hun evenwicht. Overleg met de behandelend arts als u vindt dat deze extra prikkelbaarheid niet opweegt tegen de verbetering in concentratie en aandacht van uw kind. Mogelijk kan een lagere dosering worden gegeven.

• Ontsteking van de huid. 

  Uw kind kan last hebben van een rode huid, jeuk, bultjes, blaasjes of schilfers op de huid. 

• Pupilverwijding

  Raadpleeg de arts als uw kind hier last van blijft houden.

• Slapeloosheid en moe zijn.

• Huiduitslag en jeuk.

• Tics

  Dit zijn willekeurige, onvrijwillige bewegingen of geluiden.

Zeer zelden (bij minder dan 1 op de 100 mensen)

• Sneller last van koude handen en voeten.

  De tast en de huid van de handen en voeten voelen anders aan. Dit komt omdat de bloedvaten nauwer zijn geworden. Het kan zijn dat uw kind hier last van blijft houden zolang hij het medicijn slikt. Zorg voor voldoende bescherming tegen kou door warme kleding te dragen, zoals wanten en sokken. Vooral kinderen met de ziekte van Raynaud merken deze bijwerking doordat ze meer last krijgen van koude vingers en tenen. Neem contact op met de arts als deze bijwerking te veel last geeft.

• Een verhoogd risico op hartritmestoornissen. Uw kind kan last krijgen van plotselinge duizelingen of even buiten bewustzijn raken.

  Vooral kinderen met de hartritmestoornis verlengd QT-interval hebben hier meer kans op. Laat uw kind dit medicijn NIET gebruiken als hij deze hartritmestoornis heeft. Overleg hierover met de arts. Overleg tevens met de arts als uw kind een andere hartafwijking heeft.

• Leveraandoeningen. Uw kind kan dit merken aan een gevoelige, opgezwollen buik. Of een gele verkleuring van het oogwit of van de huid en een donkere plas.

  Heeft uw kind last van deze klachten? Neem dan meteen contact op met de arts.

• Overgevoeligheid. Dit merkt uw kind aan huiduitslag, galbulten en jeuk.

  Laat uw kind dit medicijn dan niet meer gebruiken. Een ernstige overgevoeligheid is te merken aan een zwelling van het gezicht, lippen, mond, tong of keel. Uw kind kan hierbij erg benauwd worden. Ga dan onmiddellijk naar een arts. In beide gevallen mag uw kind dit medicijn in de toekomst niet meer gebruiken. Geef daarom aan de apotheek door dat uw kind overgevoelig is voor atomoxetine. Het apotheekteam kan er dan op letten dat uw kind dit medicijn of soortgelijke medicijnen niet opnieuw krijgt.

• Problemen met plassen zoals niet kunnen plassen.

  Neem contact op met de arts als uw kind hier last van heeft.

• Migraine

  Overleg met de arts als uw kind hier last van heeft.

• Krachteloosheid

• Trillen en beven

• Veel zweten

• Doof of tintelend gevoel in handen of voeten. 

• Bij jongens: langdurige en soms pijnlijke erectie. Als deze pijnlijke erectie langer dan 4 uur duurt, moet u uw arts waarschuwen. Er bestaat dan een kleine kans op beschadiging van de zwellichamen in de penis.

Onbekend

• Vertraging van de groei.

  Uw arts zal tijdens de behandeling de groei en het gewicht van uw kind controleren. Als het nodig is zal de arts de dosering van het medicijn aanpassen.

Heeft uw kind last van een bijwerking? Meld dit dan bij het bijwerkingencentrum lareb. Hier worden alle meldingen over bijwerkingen van medicijnen in Nederland verzameld. Ik wil een bijwerking melden

Atomoxetine is voor kinderen te krijgen in capsules.

Meer informatie over dit medicijn vindt u bij atomoxetine bij volwassenen. In deze tekst vindt u onder andere informatie over:

• wat u moet doen als een dosis is vergeten;
• of het mogelijk is om zomaar met dit medicijn te stoppen;
• of het medicijn samen mag met andere medicijnen.

Voor deze onderwerpen is de informatie voor kinderen en volwassenen hetzelfde, of is er geen specifieke informatie voor kinderen bekend.