miconazol in de mond bij kinderen

Miconazol is een antischimmelmiddel.

Artsen schrijven miconazol in de mond voor bij kinderen met:

• spruw (Candida-infectie in de mond)
• schimmel- en gistinfecties van keel, slokdarm, maag en darmen.

In de bijsluiter kunt u terugvinden dat miconazol in de mond wordt gebruikt bij:

• kinderen vanaf 4 maanden met schimmel- en gistinfecties in de mond (spruw), keel, slokdarm, maag en darmen.

Miconazol in de mond is bij deze aandoening en leeftijd officieel geregistreerd. Registratie betekent dat de fabrikant miconazol in de mond bij kinderen vanaf 4 maanden uitgebreid heeft onderzocht. Uit het onderzoek van de fabrikant blijkt dat het bij kinderen werkt en veilig is. De overheid heeft vervolgens goedgekeurd dat het medicijn verkrijgbaar is. En dat kinderen het mogen gebruiken.

Er is ook onderzoek gedaan naar miconazol in de mond bij:

• kinderen jonger dan 4 maanden.

Deze leeftijd staat niet in de bijsluiter. Maar ook in deze gevallen werkt miconazol. Daarom schrijft de arts miconazol ook voor bij kinderen met deze leeftijd. Dit heet off-label-gebruik.

Miconazol doodt schimmels en gisten, zoals de Candida-gist. Het wordt gebruikt bij infecties in mond, keel, slokdarm, maag en darm.

Het kan een aantal weken duren voordat de schimmelinfectie echt is genezen. Ook als de klachten over zijn, moet uw kind het medicijn nog 1 week gebruiken.

Kijk voor de juiste dosering op het etiket van de apotheek.

Hoe?

Gebruik de maatlepel om de juiste dosering af te meten.

• Bij zuigelingen en jonge kinderen: verspreid de gel in kleine beetjes in de mond met een vinger of een wattenstaafje. De gel is kleverig om ervoor te zorgen dat het zo lang mogelijk in de mond blijft. Als er teveel gel in een keer in het mondje komt, kan het kind zich verslikken. Voorkom dit door de dosis in kleine beetjes in het mondje te verdelen. Breng de gel niet achter in de keel aan.
  Vroeger werd wel geadviseerd om vlak voor de borstvoeding de gel op de tepels aan te brengen. Maar ook dan kan de baby zich verslikken in de gel. Daarom wordt dat niet meer geadviseerd.
  Om een nieuwe infectie te voorkomen: spenen van flesjes kunt u het beste elke dag uitkoken en op een droge en schone plaats bewaren.
• Bij oudere kinderen: verdeel de voorgeschreven hoeveelheid gel over beide kanten van de mondholte van uw kind. Vraag uw kind de gel zo lang mogelijk in de mond te houden, het liefst minstens 2 minuten. Daarna moet het worden doorgeslikt. Spoel de mond niet na. Laat uw kind 2 keer per dag de tanden poetsen en poets na bij kleine kinderen.

Wanneer?

Breng dit medicijn na het eten aan bij uw kind. Dan werkt het het beste. Verdeel de dosis zo goed mogelijk over de dag. Dan werkt het de hele tijd.

Hoelang?

Laat uw kind de hele kuur afmaken voor een goed resultaat. Meestal duurt een kuur 1 tot 4 weken. Dat hangt af van de plaats en de ernst van de infectie. Stop of onderbreek de kuur niet. Ook al zijn de infectieverschijnselen al vóór afloop van de kuur verdwenen, dit betekent nog niet dat alle schimmels of gisten zijn verdwenen. Zijn de infectieverschijnselen verdwenen? Dan moet uw kind toch de kuur 1 week door blijven gebruiken.

Behalve het gewenste effect kan dit medicijn bijwerkingen geven. De meeste bijwerkingen die bekend zijn, zijn gemeld bij volwassenen. Over bijwerkingen bij kinderen is minder bekend dan bij volwassenen. Waarschijnlijk kunnen de bijwerkingen die bij volwassenen gemeld zijn, ook voorkomen bij kinderen. Zie voor deze bijwerkingen en hoe vaak deze voorkomen de informatie over miconazol in de mond bij kinderen bij volwassenen.

• Kans op verstikking

  Door de kleverigheid van de gel kunnen jonge kinderen zich verslikken en kan de gel in de luchtwegen terecht komen. Een kind kan hierdoor stikken. Lees bij Gebruik hoe u dit kunt voorkomen.

• Maagdarmklachten zoals misselijkheid, braken, spugen en diarree.

  Deze klachten gaan meestal vanzelf over. Deze bijwerking komt zelden voor bij kinderen en vaker dan bij volwassenen.

• Droge mond en vreemd gevoel in de mond

  Deze bijwerking komt zelden voor.

• Ontsteking van de slijmvliezen van de mond. U merkt dit aan een vuurrode kleur in de mond en een pijnlijke tong of keel. Eten en drinken kunnen hierdoor pijnlijk zijn. Ook smaakveranderingen komen voor.

  Deze bijwerkingen zijn gemeld, maar het is niet bekend hoe vaak deze voorkomen.

• Overgevoeligheid voor dit medicijn. U merkt dit aan huiduitslag, roodheid en jeuk. Een ernstige overgevoeligheid is te merken aan koorts, duizeligheid, benauwdheid of een opgezwollen gezicht. In zeer zeldzame gevallen ontstaat een ernstige huidaandoening met blaren, vooral op de lippen en op de slijmvliezen van de mond en geslachtsdelen, of loslaten van de huid.

  Overgevoeligheid voor dit medicijn. U merkt dit aan huiduitslag, roodheid en jeuk. Raadpleeg dan uw arts.
  Een ernstige overgevoeligheid is te merken aan koorts, duizeligheid, benauwdheid of een opgezwollen gezicht. Stop dan met het gebruik en raadpleeg de arts. In zeer zeldzame gevallen ontstaat een ernstige huidaandoening met blaren, vooral op de lippen en op de slijmvliezen van de mond en geslachtsdelen, of loslaten van de huid. Waarschuw in deze gevallen direct een arts of ga naar de Eerste-hulpdienst. Uw kind mag dit medicijn in de toekomst niet meer gebruiken. Geef aan de apotheker door dat uw kind overgevoelig is voor miconazol orale gel. Het apotheekteam kan er dan op letten dat uw kind het medicijn niet opnieuw krijgt.

Heeft uw kind last van een bijwerking? Meld dit dan bij het bijwerkingencentrum lareb. Hier worden alle meldingen over bijwerkingen van medicijnen in Nederland verzameld. Ik wil een bijwerking melden

Miconazol in de mond is voor kinderen te krijgen als gel voor in de mond (orale gel).

Miconazol is ook te verkrijgen in crème, zalf, strooipoeder en nagellak (tinctuur). Zie hiervoor de tekst miconazol voor op de huid bij kinderen.

Meer informatie over dit medicijn vindt u bij miconazol in de mond bij volwassenen. In deze tekst vindt u onder andere informatie over:

• wat u moet doen als een dosis is vergeten;
• of het mogelijk is om zomaar met dit medicijn te stoppen;
• of het medicijn samen mag met andere medicijnen.

Voor deze onderwerpen is de informatie voor kinderen en volwassenen hetzelfde, of is er geen specifieke informatie voor kinderen bekend.